Zamkowa służba miała słyszeć odgłos jego kroków i coś, co przypominało stłumiony dźwięk myśliwskiego rogu. Widywano go w schodzących ku rzece alejach parku.
Czy nad zamkiem w Książu może unosić się inny złowrogi duch – duch Hitlera. Do dziś badacze zastanawiają się nad wielką nieodkrytą dotąd, choć przyziemną tajemnicą, jaką wiąże się z tym obiektem: jaką rolę odgrywał zamek w budowanym podczas II wojny światowej kompleksie Riese (Olbrzym) w Górach Sowich. Niektórzy badacze sądzą, że na zamku mogą być nawet zamurowane archiwa centralnych urzędów III Rzeszy, takie jak Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy czy gestapo.
HISTORIA ZAMKU
Początki zamku w Książu, jednego z największych w Europie i trzeciego w Polsce - po Wawelu i Malborku - były takie jak większości okazałych rezydencji magnackich. Na górującym nad doliną rzeki Pełcznicy pod koniec XIII w. stanęła warownia romańska, będąca elementem systemu obronnego księstwa świdnicko-jaworskiego, wybudowana przez jego władcę księcia Bolka I Surowego. Kiedy wygasła linia Piastów Śląskich, zamek wraz z księstwem na mocy Ostatecznie w połowie XV w. budowla wraz zokolicznymi dobrami trafiła na długie lata w ręce rodu Hochbergów, którzy w 1605 roku wykupili je wraz z prawem dziedziczenia od cesarza Rudolfa III i pozostali ich właścicielami aż do czasu konfiskaty przez władze III Rzeszy w 1941 r.
Lata 1705-1732 to dla zamku okres gruntownej przebudowy; nadano mu wówczas charakter barokowej rezydencji. Część budowli wyburzono zachowując z pierwotnego zamku jedynie układ komnat i korytarzy w środkowej części. Dobudowano reprezentacyjne skrzydło, dziedziniec honorowy z kamienną balustradą oraz zabudowania przedzamcza. Na pierwszym piętrze powstała m.in. reprezentacyjna sala balowa, utrzymana w stylu baroku wiedeńskiego. Po przebudowie Książ uważany był za najpiękniejszą magnacką rezydencję na Dolnym Śląsku.
Ostatnią największą rozbudowę zamku przeprowadził na początku ubiegłego stulecia książę Jan Henryk XV (w 1848 r. ród Hochbergów otrzymał tytuł książęcy), mąż słynnej księżnej Daisy. Powstały wówczas dwa renesansowe skrzydła, podwyższono i przykryto barokowym hełmem wieżę, przebudowano tarasy zamkowe; najpiękniejszych z nich taras wodny otrzymał 27 fontann.
W 1941 r. zamek zostaje skonfiskowany przez władze hitlerowskie - synowie Daisy i Jana Henryka XV walczyli przeciw Hitlerowi: Jan Henryk XVII w armii brytyjskiej, Aleksander w wojsku polskim. W zamku rozgościła się paramilitarna organizacja "Todt", prawdopodobnie miała tu powstać jedna z głównych kwater Hitlera. W tym czasie powstały też olbrzymie podziemne tunele na terenie podzamcza i w Górach Sowich, których przeznaczenia dotąd pozostaje tajemnicą. Lata hitlerowskiego gospodarowania na zamku to okres największej jego dewastacji. Hitlerowcy zanim opuścili obiekt, porozbijali sztukaterie i marmurowe gzymsy kominków, wyrwali mozaikowe posadzki, a jedno ze skrzydeł zburzyli. Po wojnie dzieło zniszczenia kontynuowały stacjonujące na zamku wojska radzieckie i szabrownicy. Pierwsze prace zabezpieczające na zamku rozpoczęto dopiero w 1956 roku, ale na dobre ruszyły one w latach 70. Obecnie zamek odzyskał dawną świetność i został udostępniony zwiedzającym (jest w nim m.in. Muzeum Tkanin), mieści się w nim też luksusowy hotel, a w pięknie odnowionej Sali Maksymilianowskiej (balowej) odbywają się koncerty i przedstawienia teatralne.
Obok zamku znajduje się Państwowe Stado Ogierów i odbywają się międzynarodowe aukcje koni. Latem można wynająć bryczkę na przejażdżkę.
Lokalizacja: Zamek Książ jest usytuowany na wzgórzu, u stóp którego płynie rzeka Pełcznica, w odległości ośmiu kilometrów od przemysłowej dzielnicy Wałbrzycha.
Zamkiem zarządza: Przedsiębiorstwo Zamek Książ sp. z o.o.
ul. Piastów Śląskich 1
58-306 Wałbrzych
tel. (Centrala): (+48 74) 66 43 800
e mail: [email protected]